Anlattılar yazdım; madde çağının suratına çarpmak için!

Kara kazanlar kuruldu üç taşların üstüne. Kara meşe kütükleri çatıldı kazanların altına. Kara dumanlar yükseldi boğlum boğlum, göğe… Öyle bir tutuştu, öyle bir göğündü ki kütükler; köz köz oldu ateşi, şerha şerha yarıldı bağrı.

O ateş ne ki anam? Savaşkanım’ın kavga arkadaşlarının yüreğindeki ateşi bir hissedebilseydin?… O duman ne ki bacım? Bir görebileydiniz Savaşkanı’ın gardaşının başından tüteni?.. Bir işitebilseydin babasının haykırışını?

Nasıl yanardı köz köz, nasıl yarılırdı şerha şerha yüreği?..

12 Eylül kan içicileri tarafında işkencehanelerde şehit edilen ülküdaşımız Aydın Demirkol'un anısını yaşatmak için bir web site açıldı. Ülküdaşımız 12 Eylül'de Malatya Sümer Ortaokulu'nda matematik öğretmeni olarak görev yapıyordu.

Bir gece yarısı, vatan kurtaran kahramanların emriyle gelen polis ve askerler tarafından evinden alınarak götürüldüğü işkencehanelerde, günlerce insanlık onuruna yakışmayan muameleler yapılarak şehit edildi.

Aydın Demirkol 12 Eylülcüler tarafından şehit edilen ülküdaşlarımızdan sadece birisidir. Bugüne kadar şehit Aydın Demirkol'un canına kıyanlar hakkında ne yapıldı ? Hesap sormak için hiç girişimde bulundu mu ?

Ülküdaşımızı şehit edenler nerede ? .....

Alparslan Dedi ki;
"Toprağı toprağınızdır, bulutu bulutunuzdur;
Size bir yurt aldım ki bu ebediyyen yurdumuzdur."
Arif Nihat Asya

Otuz yılı aşkın bir zaman geçmesine rağmen dün gibi hatırlıyorum; Takvimler 4 Ekim 1978'i gösterirken gecenin saat 02.00 sinde acı acı çalan telefonla uyanışımı ve aldığım haberle ahizeyi elimden düşürüp bir müddet kendime gelemeyişimi.

ANDA'daki mesai arkadaşım Mehmet Rıfat Yüksel'di telefon eden;"Ahmet ağabey, maalesef çok çok üzüleceğin bir haberim var. Bu akşam da Recep Haşatlı'yı ve oğlunu vurmuşlar! ...

Mamak Askeri Cezaevi’nin A Blok adı verilen bölümünde küçük hava boşluğu’ndan Tecrit -2 ön’e girerken hemen sol tarafta bulunan iki hücrenin diğerlerinden farklı olduğu hemen anlaşılırdı. Benim de uzun müddet kaldığım bu hücreler ölüm hücreleriydi.

Mesela ikisinde de içerideki tuvalet duvarının üst kısmı yoktu. Lambaları sökülmüştü.  Aydınlatmaları, hücre kapısının yarım metre kadar uzağından seyyar bir kablo ile sarkıltılan lambanın ışığı ile sağlanırdı.

Burada yatanlara çakmak ve kibrit verilmezdi. Sigara içecekleri zaman 24 saat onları gözetleyen nöbetçilerden ateş isterlerdi. Bu iki hücrede kalanlar, yemek aldıkları melamin tabakları ve hatta tahta kaşıklarını da içeride tutamazlardı. ....