Kuruluş
"Dünyanın hiçbir ordusunda yüreği seninkinden daha temiz, daha sağlam bir askere rastgelinmemiştir. Kanaatinle, imanınla, itaatinle, hiçbir korkunun yıldırmadığı demir gibi pak kalbinle düşmanı nihayet alt eden gayretin için minnet ve şükranımı ifade etmeyi en aziz bir borç bilirim." M. Kemal Atatürk
Bu kahraman piyade alayımız için iki kaynakta 9 Aralık 1880 ve 25 Aralık 1892 tarihleri verilmektedir. İlk Alay Komutanı İstanbullu Albay Mehmet Rıza Beydir. Alayın bağlı olduğu 29. Tugay ve Alay karargâhı İzmit sancağmdadır. Alayın 4 taburu bulunuyordu. Taburlar o zamanlar farklı illerde görevlendirilmişti.
57. Alay, bir iki değişiklikten sonra 71 subay ve 1.642 adet erle 1896 tarihinde Trablusgarp'a gitmiştir. 16 Eylül 1911 tarihinden sonra Trablusgarp'ta İtalyanlarla savaşmış ve bu savaşta büyük yararlılıklar göstermiştir. Orada bağlı olduğu tümen ise Trablusgarp Tümenidir. Trablusgarp'm elimizden çıkması üzerine 57. Alay, 8. Kolordu emrine verilmiştir.
Bu savaşta pek güvenilir olmamakla birlikte bir şehit verildiği belirtilmektedir. Balkan Savaşı'nın çıkmasıyla birlikte 2. Taburu başka birliklere dağıtılmış, Alay Komutanı Albay Sami, 1. Tabur Komutanı Binbaşı İsmail Hakkı, 3. Tabur Komutanı Yüzbaşı Mustafa Nuri olmak üzere 35 subay ve 2.223 erle 19. Tümen bünyesinde Lokarca bölgesinde Sırplarla savaşmıştır. Alay bu savaşa 35 subay, 2.223 erle girmiş ve 17 şehit vermiştir.
Balkan Savaşı'ndan sonra Türk ordusunda yeni düzenlemeler yapmak gereği doğmuş; 57. Alay, 7. Kolordu bünyesindeki 19. Tümen ile yeni görev yerine gitmiştir. Birinci Dünya Savaşı'nm başlaması üzerine de önce 19. Piyade Tümeni bünyesinde yeniden teşkilatlandırılmıştır. Karargâhı da Tekirdağ, Yerçeşme barakaları olduğu Genelkurmay Ataşe Arşivinde yazılıdır.
Gene 3 taburlu, 49 subay, 3.638 erin (toplam 3.687) Alay Komutanı Hüseyin Avni, 1. Tabur Komutanı Yüzbaşı Zeki, 2. Tabur Komutanı Binbaşı Murat, 3. Tabur Komutanı Binbaşı Ali Hayri, Tümen Komutanı da Yarbay Mustafa Kemal'dir. Alay Komutanı 2 Şubat 1915'te Tekirdağ'a gelerek göreve başlamıştır.
kaynak: Çanakkale Destani sayfa, 41 -65 |
