ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

Nasıl dalgalanırsa bayrak rüzgâr bulunca,
Öyle coşarım, zafer sevinciyle dolunca.
Hele sevince sebep Çanakkale olunca,
Türk kahramanlığının sembolü, mihenk taşı
Dillere destan olan Çanakkale Savaşı...

Haritada küçücük, gönüllerde kocaman,
Bu yarımada doldu, birden barut, ateş, kan;
Gördü dünya, yurduna gözler dikildiği gün
Nasıl arslan kesilip kükrediğini Türkün.

O benzersiz savaştan hâlâ hâtıra saklar,
Her zerresiyle gazi, bu mübarek topraklar;
Kireçtepe, Conkbayır ve Anafartalar var,
Yaklaşanı durduran yalçın kaleler gibi,
Diyorlar; Türktür ancak Boğazların sahibi.

"Allah, Allah" sesleri çınlarken tepelerde,
Mustafa Kemal vardı en başta, en ilerde,
Dünya en büyük dersi aldı b.u kutsal yerde;
Suyunda, toprağında tılsımlı bir kuvvet var,
Geçilmez yurdumun kilididir, Boğazlar.

Selâm burada yatan, mübarek şehitlere.
Dün Çanakkale idi cenk yeri, bugün Kore,
İşte haykırıyorum göğsümü gere gere...
Bir şanlı sahifedir tarihimde kim bilmez?
Geçilmez Çanakkale, Çanakkaleın geçilmez.

Sadiye AKAY